Starsi chłopcy są już rozumniejsi, ale też mówią i często myślą o takim zawodzie, który wyróżnia – to cecha młodości i fantazji, jeszcze nie rozwaga. A mundur rzeczywiście wyróżnia, ale niesie też obowiązki.

Na przykład górnik nosi mundur galowy „od święta”, ale jego zawód na co dzień ma chyba więcej cieni niż blasku. Ciężka i trudna praca pod ziemią, nigdy nie wiadomo, co może się zdarzyć. Po ostatnich wydarzeniach w Chile, gdy chyba cały świat zamarł z przerażenia i czekał, kiedy uwięzieni górnicy wyjadą na powierzchnię, zawód górnika budzi po prostu obawę.

Wojskowy – w czasie pokoju nosi mundur z orderami na defiladach, pełni służbę strzegąc pokoju, ale także bierze udział w niebezpiecznych walkach na wielu frontach. Dziś chyba coraz mniej jest ochotników do zasilenia armii, chociaż wojsko zawsze będzie potrzebne, nawet w czasie pokoju na świecie.

Ale są takie mundury, które widzimy od święta, na przykład mundur myśliwski. Te mundury także wyróżniają ich właścicieli, ale reprezentują ludzi strzegących naszych lasów, dbających o zwierzęta. Może to nawet zawód najmniej niebezpieczny, bo do myśliwych nikt nie strzela, a ich praca to rodzaj hobby, zamiłowania, a mundur odświętny jest interesujący.

Wreszcie strażacy – na co dzień niewielu ma czas i okazję na założenie munduru. Ich praca to ciężka walka z żywiołem i często niestety z ludzką bezmyślnością, a nawet głupotą. Dlatego patrząc na piękny strażacki mundur od święta, powinniśmy pamiętać o tym, że właśnie strażacy muszą być na każde wezwanie i często narażają własne życie w walce z żywiołem. Nigdy nie odmawiają pomocy – czego zresztą dali liczne dowody podczas ostatniej powodzi. Ratowali i uratowali chyba setki ludzi i zwierząt, a także dobytek z zalanych domów.

Podziwiajmy odważnych ludzi w mundurach, ale też pamiętajmy, co wiąże się z określonym mundurem i zawodem jego właściciela.

Bywa oczywiście i tak, że klient, zdecydowany na produkty konkretnej firmy, np. Meble Swarzędz, nie chce szukać dalej, bo jest przekonany do sprawdzonej już jakości, i wtedy pełen szacun – znam konkret i wiem, że ta osoba będzie wracać po mebelki tej właśnie firmy. Trudno się natomiast porozumieć z klientami ciągle niezdecydowanymi. W każdym egzemplarzu, każdej firmy potrafią doszukać się czegoś ich zdaniem niewłaściwego, i szczerze mówiąc po kilku(nastu) takich skrytykowanych meblach nie wiem już sam, jakimi argumentami się posługiwać. A szef – wiadomo – nie będzie pytał o trudnych klientów, tylko zapyta, ile sztuk sprzedałem. I jak tu sobie poradzić z taką sytuacją?